Rynek ze słupem pocztowym i fontanną targową

Rynek, który w swojej podstawowej formie i zabudowie jest średniowiecznym placem targowym, został przebudowany w 2000 roku.

Pośrodku placu przy wodzie baraszkuje maciora z prosiętami – nawiązanie do rzeczki „Wilde Sau“ (Dzika Maciora), która przecina miasteczko. Wokół rynku lśnią domy z odnowionymi fasadami. Większość domów została (od)budowana po wielkim pożarze miasta w 1744 roku, kilka powiększono na przełomie wieków; choć noszą elementy secesji, mają już ponad 100 lat. Układ ulic do dziś zdradza jeden z głównych powodów, dla których Wilsdruff mógł rozwijać się lepiej niż okoliczne wsie założone w tym samym okresie i stał się miastem. Rynek założono tam, gdzie krzyżowały się dwa szlaki komunikacyjne, ważne już w XII wieku. Z Miśni, siedziby biskupa i margrabiego, droga prowadziła przez Wilsdruff – Tharandt lub Dippoldiswalde do Czech w kierunku Pragi, natomiast droga z Drezna, wówczas jeszcze przez Pennrich, Kaufbach i Wilsdruff, zapewniała połączenie z klasztorem Altzella koło Nossen i dalej w głąb kraju. Magister Adam Friedrich Zürner, królewsko-polski i elektorsko-saski komisarz krajowy i graniczny, któremu elektor August Mocny zlecił pomiar wszystkich dróg pocztowych elektoratu, zażądał w 1723 roku od Wilsdruff czterech słupów z „inskrypcjami odległości“, które miały stanąć przed bramami miasta. Po trudnych negocjacjach w 1730 roku uzgodniono postawienie tylko jednego słupa pocztowego jako słupa rynkowego. Zawierał on odległości do miejscowości we wszystkich czterech kierunkach świata.